British Open zakończony

25 lipca 2006

Tiger Woods po raz kolejny udowodnił, że jest najlepszy. Tym razem udało mu się powtórzyć sukces Toma Watsona z 1983 roku – na polach Royal Liverpool wygrał 135. Open Chapmipnship i tym samym obronił tytuł z ubiegłego roku.

Tegoroczny triumf w British Open to dla Woodsa 11 zwycięstwo w wielkoszlemowych turniejach, a trzecie w Open Championship. Woods uzyskał po 4 rundach łączny rezultat 270 uderzeń, 18 poniżej par. Kolejny w stawce Chris di Marco, ukończył grę z dwoma uderzeniami straty (272, 16 poniżej par).

Dla Woodsa start w Open wiązał się z wielkimi emocjami. Zawodnikowi po zagraniu na birdie decydującego, osiemnastego dołka puściły tłumione emocje, spowodowane chorobą i śmiercią ojca.

Chris Di Marco przez 4 rundy utrzymywał się bardzo blisko Woodsa, miał od niego lepszy wynik w 3 rundzie, a taki sam – 65 uderzeń – podczas drugiego etapu rozgrywek. Był bliski zwycięstwa jednak gdy Tiger Woods zagrał dołek nr 14 na birdie, Di Marco zagrał go na par, tak samo jak następny dołek, dzięki czemu zwiększyła się przewaga Tigera. Di Marco na dołkach 16 i 18 zagrał birdie, jednak nie odzyskał już straty do lidera.

Woods zagrał na zawodach 3 dołki na eagle’a i 19 na birdie. W ostatniej, finałowej rundzie zagrał dołki 10, 14, 15 i 16 na birdie, co umocniło jego pozycję.

Trzecie miejsce zajął Ernie Els z RPA, który podczas czterech dni rozgrywek zagrał 20 dołków na birdie i w sumie uzyskał rezultat 275 uderzeń, 13 poniżej par.

Kolejna pozycja należy do Jima Furyka, jego rezultat to 276 uderzeń. Jedno uderzenie więcej mieli Hideto Tanihara i Sergio Garcia – uplasowali się oni ex-equo na 5 pozycji.

Tiger Woods zwyciężając Open Championship stał się 19. zawodnikiem w historii, który ten sukces powtórzył trzy razy (2000, 2005, 2006). Za zwycięstwo otrzymał 1 338 480 dolarów.